Strajkuj bez strachu

Nie. Nie masz żadnego obowiązku informować wcześniej firmy, że przyłączysz się do strajku, ani tłumaczyć, dlaczego to robisz. To prawo podstawowe: tego dnia możesz z niego skorzystać i nie iść do pracy.

Nie musisz tego mówić. Możesz nie odpowiadać, powiedzieć, że jeszcze nie zdecydowałaś/eś, albo odpowiedzieć wymijająco. Firma nie może pytaniami, naciskami ani groźbami zmuszać cię do rezygnacji z twojego prawa: „muszę to wiedzieć, żeby się zorganizować”, „powiedz od razu, czy przyjdziesz”, „potem będą konsekwencje”… Jeśli obawiasz się represji, warto zostawić pisemny ślad (e-mail lub wiadomość zwykłym kanałem), że korzystasz z prawa do strajku. Jeśli ktoś wywiera na ciebie presję, zachowaj dowody i skontaktuj się ze związkiem zawodowym.

Nie mogą cię zwolnić ani ukarać za korzystanie z prawa do strajku: ani nałożyć kary, ani pogorszyć warunków, ani zaszkodzić ci za udział. Zwolnienie lub kara za strajk są nieważne i mogą dodatkowo oznaczać sankcje dla firmy. To, że jest to zakazane, nie znaczy, że się nie zdarza: firma może próbować ukryć to pod innym pretekstem. Dlatego tak ważne jest zbieranie dowodów od samego początku.

Nie odpuszczaj i działaj szybko, bo terminy na odwołanie są bardzo krótkie. Jeśli dostaniesz rozliczenie końcowe albo pismo, podpisz je z dopiskiem „No conforme” (nie zgadzam się) i wpisz faktyczną datę, w której ci je wręczono. Zbierz wszystko, co masz (e-maile, wiadomości, zmiany grafiku, świadków), i od razu zgłoś się do związku zawodowego.

Tak. Podczas strajku umowa jest zawieszona: nie dostajesz wynagrodzenia za ten dzień ani nie są za niego odprowadzane składki do hiszpańskiego ZUS-u (Seguridad Social). Potrąca się też proporcjonalną część dodatkowych pensji i odpoczynku tygodniowego. Urlop pozostaje nienaruszony, a dodatki za obecność lub punktualność zależą od twojego układu zbiorowego. Ale strajk to nie kara: firma nie może potrącić ci niczego więcej za karę. Strajk kosztuje; brak praw kosztuje dużo więcej.

Nie. Zastępowanie strajkujących jest nielegalne: nie wolno zatrudniać osób z zewnątrz do twojej pracy, przenosić innych koleżanek i kolegów na inne stanowiska czy zadania, żeby cię zastąpić, ani zastępować cię środkami zautomatyzowanymi. Jeśli uważasz, że tak się dzieje, udokumentuj, co możesz, i zgłoś to związkowi zawodowemu.

Usługi minimalne ustala się, gdy strajk dotyczy usług niezbędnych, i nie oznaczają one, że cała załoga musi pracować. Jeśli cię wyznaczą, firma musi poinformować cię w sposób możliwy do udowodnienia (na piśmie, telefon nie wystarczy), a ty musisz je wykonać w wyznaczonych godzinach i zakresie. Usług minimalnych nie wolno wykorzystywać do tego, by w praktyce sparaliżować strajk: w razie wątpliwości skonsultuj się ze związkiem zawodowym.

Tak. Praca zdalna nie odbiera ci prawa do strajku. Strajk to nie tylko niechodzenie do biura: to niepracowanie. Tego dnia nie logujesz się, nie odpowiadasz na e-maile, nie odbierasz służbowych telefonów i nie wykonujesz zadań. Strajkować można też z domu.

Tak, masz te same prawa. Ale to czas dużej niepewności, więc szczególnie ważne jest zostawienie pisemnego śladu, że korzystasz ze swojego prawa, i zachowanie dowodów wszelkich nacisków.

Tak. Przepisy regulujące pracę w gospodarstwie domowym przyznają ci te same podstawowe prawa pracownicze, w tym prawo do strajku. Ponieważ to praca bardziej narażona, zostaw pisemny ślad, a w razie jakichkolwiek represji zgłoś się do związku zawodowego.

Tak. Prawo do strajku przysługuje każdej osobie pracującej, niezależnie od tego, czy należy do związku zawodowego i czy w jej firmie jest reprezentacja związkowa. Jeśli firma twierdzi inaczej, kłamie.

Tak. 11N to strajk generalny legalnie ogłoszony przez związki zawodowe działające na tym terenie, które spełniły wymogi dotyczące uprzedzenia i treści ogłoszenia. Może się do niego przyłączyć każda osoba zatrudniona na etacie.

Strajk ogłoszono dla osób zatrudnionych, ale jako osoba samozatrudniona możesz tego dnia przerwać pracę i opuścić roletę. Relacja z klientami nie ma związku z prawem do strajku, więc zastanów się, jak możesz się przyłączyć. Więcej w kampanii Opuszczone rolety.

Twoja firma nie może ci grozić ani stosować represji, żeby powstrzymać cię od strajku. Jeśli dostajesz groźby, zastraszające wiadomości, ostrzeżenia o „konsekwencjach” albo naciski, żebyś nie brał(a) udziału, zachowaj wszystko: e-maile, wiadomości na WhatsAppie, komunikaty wewnętrzne, zmiany grafiku, późniejsze kary… Dokumentuj, co się dzieje, i skontaktuj się ze związkiem zawodowym.